گلستان‌گردی در نیمه مرداد

۲۷ عدد بزرگی است برای یک گالری کوچک؛ هر چند گالری گلستان یک «کوچک، معمولی» نیست. «صد اثر صد هنرمندِ» بیست و هفتم، جوانانه‌تر و شهرستانی‌تر از همیشه عرضه شده و مخاطبان و خریداران برای نخستین بار با بسیاری از نام‌ها آشنا می‌شوند. در اینجا همه چیز به نگاه تبدیل می‌شود.
برای تماشای کارها باید وقت گذاشت. این روزها نمایش آثار هنری در ابعاد بزرگ و بسیار بزرگ، به یک «مزیت» تبدیل شده است (بزرگ برای راحت دیدن یا برای بهتر فخر فروختن؟!)؛ «گلستان» اما درست بر ضد این الگوی پیش ساخته عمل می‌کند.
ابعاد بخشی از تابلوها به حدی کوچک است که باید به اثر بسیار نزدیک شد؛ یعنی مخاطب لازم است برای بررسی جزئیات، کمی بیش از حد معمول تلاش کند. در چنین موقعیتی با نوعی آموزش هنگام لذت بردن نیز مواجه هستیم. حضور این تعداد هنرمند در گالری کوچک تا حدی نگرانم می‌کند که مبادا این معصومیت هنری و شخصیتی، تحت تأثیر جریان اصلی هنر قرار گیرد و با سری به آسمان و پایی در گِل، بلاتکلیف رها شود. زرق و برق نمایشگاه‌ها، موزه‌ها و مراکز هنری، اغواکننده و بهتر بگوییم استحاله‌گرِ چنین فضاهایی است. فکر به آینده هم هراس‌آور است و هم هیجان‌آور؛ اما وقتی نگاهم دوباره به نقاشی‌های آویخته بر دیوار گالری گلستان معطوف می‌شود و تجربه ۲۷ ساله موفق برپایی این نمایشگاه؛ نگرانی به گوشه تاریک ذهن می‌خزد.
یک ویژگی مهم این نمایشگاه قیمت پایین آثار است. شما با سیصد هزار تومان می‌توانید صاحب اثری شوید که ارزش آویختن بر دیوار خانه‌تان را داشته باشد. شماری از آثار نمایشگاه از آن هنرمندان بنام و مطرحی‌ است که احتمالاً در هیچ کجا غیر از گالری گلستان نمی‌توانید آنها را با چنین قیمت‌های پایینی پیدا کنید.
این نمایشگاه یک ویژگی جالب دارد: هرکاری که فروش برود فوراً به خریدار تحویل داده می‌شود و کاری دیگر جایگزین کار فروش رفته می‌شود. صد اثر، صد هنرمند تا ۳۰ مرداد برپاست.

کلمات کلیدی

گلستان‌گردی

نیمه مرداد

    نظر خود را بگذارید

    آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.*