دسته‌بندی نشده

واکنش گلزار به انتقادها؛ صبر و تحمل می‌کنم

برگزاری کنسرت محمدرضا گلزار در سالن دالبی تئاتر لس آنجلس این روزها حسابی جنجالی شده و حواشی را به همراه داشته است. گلزار در گفت‌وگوی تلفنی با یک شبکه اینترنتی به این حواشی واکنش نشان داد و گفت: «من حدود بیست سال است که با این موضوع (حواشی‌ها) غریبه نیستم. اما شدتش بعضی مواقع مثل حالا بیشتر می‌شود.»
او ادامه داد: «سنجش موفقیت یا عدم موفقیت یک کار بعد از انجام آن محاسبه می‌شود نه قبلش! من نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده که در مورد کنسرت من خیلی‌ها پیشواز رفتند.
کنسرت من سه هفته آینده برگزار میشود و ۶۰ درصد بلیت‌هایش تا به امروز فروش رفته، چگونه قضاوت می‌شود که موفق بوده یا نبوده؟! من اهل بلندپروازی نیستم. افتخاری هم نیست اما صبر و تحمل دو وجه تمایز بین من و خیلی های دیگر است.»/ خبرآنلاین
کلمات کلیدی کنسرت محمدرضا گلزار لس آنجلس

در جست وجوی حلقه های گمشده تاریخ

از جمله تندیس سیمرغ بهترین فیلم مستند جشنواره فجر در سال ۹۷، بهترین مستند آکادمی سینما در سال ۹۸، تندیس بهترین فیلم هنر و تجربه جشنواره سینما حقیقت در سال ۹۷، تندیس بهترین پژوهش از جشنواره شهر ۹۸ و دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند از جشن مستقل سینمای مستند در سال ۹۸٫ به همین مناسبت با بابک بهداد گفت‌وگو کرده‌ایم و از ویژگی‌ها و نقاط قوت و ضعف فیلم پرسیده‌ایم؛ فیلمی که به نظر می‌رسد به یکی از مستند‌های موفق اکران شده در گروه هنر و تجربه تبدیل شده باشد. آقای بهداد بگذارید از عنوان مستندتان شروع کنیم که تا حدی گویای حال و هوای فیلم‌تان است. چطور به این عنوان برای مستند خود رسیدید؟ هر کارگردانی زمانی که شروع به فیلمسازی می‌کند، انتخاب نامی مناسب برای فیلم، یکی از دغدغه‌های اصلی او است؛ زیرا اسم فیلم بخشی ازهویت و محتوای آن است و این درحالی است که ممکن است بارها در روند کار یعنی در طول تولید فیلم از زمان پژوهش تا فیلمبرداری و مونتاژ، یا حتی بعد از پایان فیلم، نام آن تغییر کند. این چالش را اغلب برای نام فیلم‌هایی که می‌سازم، دارم. در مورد مستند «بهارستان، خانه ملت» در ابتدا می‌خواستم ن..

لوکس اما بی روح

— وجه تمایز این فیلم با همه پروژه‌هایی که کارگردانش (آزیتا موگویی) در مقام دستیار کارگردان و مدیر تولید با آنها همکاری کرده و تفاوتش با فیلم‌نامه‌های نویسنده این کار (امیر عربی) همان ایده اصلی اثر است. ایده خروج از روایت خطی مرسوم و پیشبرد روایت از طریق تغییر زاویه دید در داستان که در میان همه روایت‌های یکدست این روزهای سینمای ایران در نگاه اول یک پیشنهاد تازه و امکان بالقوه به شمار می‌رود. در ابتدای فیلم سعید (بهرام رادان) و رؤیا (مریلا زارعی) که سال‌ها پیش از هم جدا شده‌اند در رقابتی در یک مناقصه در جزیره هندورابی وارد یک کشمکش می‌شوند. حدود نیمی از زمان فیلم به پیشروی سعید در این رقابت و همکاری‌اش با نیما (پژمان جمشیدی) اختصاص پیدا می‌کند و قبل از آنکه داستان رقابت در مناقصه به سرانجام برسد فیلم همان اتفاقات داستانی نیمه اول را این بار با زاویه دید رؤیا و تمرکز بر سوی دیگر مسابقه با مخاطب در میان می‌گذارد. این همان ایده اصلی فیلم و امکان بالقوه است که مهم‌ترین محدودیتش روایت نوبتی و یک به یک طرفین یک ارتباط است. شاید برای ارتباط‌های عاطفی و خانوادگی و نتیجه‌گیری‌های متعارفی چون..

وقتی رمبو به جنگ کارتل‌ها می‌رود

همان طور که راکی، دیگر شخصیت سینمایی معروف استالونه با مرور زمان از بوکسور جنگجوی داخل رینگ به یک مربی پیر در کنار رینگ تغییر وضعیت داد، رمبوی فعلی نیز این بار دور از رویکردهای سیاسی و جنگ‌های نظامی برخاسته از آن به مکزیک سفر می‌کند تا دخترخوانده‌اش را که در آنجا یک کارتل توزیع و فروش مواد مخدر ربوده است، نجات دهد. ساخت این فیلم از سال ۲۰۰۸ در دستور کار استودیوهای مرتبط با استالونه شامل میله‌نیوم، بالبوا و لایونز گیت قرار داشته اما کلید رسمی تولید آن از اواخر بهار ۲۰۱۸ زده و فیلم در دو ماه اول پاییز آن سال در بلغارستان و اسپانیا تصویربرداری شد و یک سال بعد از آن تاریخ حضوری نسبتاً خوب در گیشه‌های امریکا و سایر قاره‌ها داشته اما از آمار بالای فروش چهار قسمت قبلی این فرانچیز دور مانده است.
رمبو؛ آخرین خون
کارگردان: آدریان گرونبرگ
بازیگران: سیلوستر استالونه، پاز وگا، سرجیو پریس منچتا
مدت زمان: ۸۹ دقیقه
محصول: سپتامبر ۲۰۱۹

کلمات کلیدی وقتی رمبو به جنگ کارتل‌ها می‌رود رمبو؛ آخرین خون

ماجراهای پرافت و خیز و غیرمنتظره

داستان این سریال بر اساس پرونده جاگر سنترال پارک نیویورک و حمله و تجاوز به تریشا میلی زن ۲۸ ساله سفیدپوست امریکایی در سال ۱۹۸۹ است. پنج نوجوان سیاه‌پوست که از بدشانسی در زمان قتل در همین پارک حضور دارند به اتهام تجاوز جنسی دستگیر می‌شوند و پلیس امریکا تلاش می‌کند با پرونده‌سازی آنها را محاکمه کند. «وقتی ما را می‌بینند» در عین پایبندی به واقعیت، روایتی تأثیرگذار از شرایط این پنج نوجوان را تصویر می‌کند و آسیب روحی و حس آنها را از پیامد این اتفاق به مخاطب منتقل می‌کند. برخی منتقدان به دلیل روایت جذاب و اثرگذار «وقتی ما را می‌بینند» را با سریال موفق «چرنوبیل» مقایسه کرده‌اند اگر چه داستان‌شان به لحاظ محتوایی متفاوت از هم است.
وقتی ما را می‌بینند
کارگردان: ایوا دوورنی
بازیگران: جوان آدپو، کریس چاک، کایلی بانبری، آنجانو الیس، ورا فارمیگا، فلیسیتی هافمن
محصول: ۲۰۱۹

کلمات کلیدی ماجراهای پرافت وقتی ما را می‌بینند

پشت دیوارهای ضخیم شهر

روز پنجشنبه ۲۵ مهرماه نشستی در گالری آریا با حضور استادانی همچون مهرداد نجم آبادی، مهران مهاجر و محمود محرومی برگزار شد که در آن به نقد و بررسی این نمایشگاه پرداختند. استادان عکاسی ما که نسل جوان‌تری را تحویل جامعه داده بودند، آمده بودند تا با نقدهای خود بر کیفیت این نمایشگاه سنگ محکی بکشند و به قول خودشان گامی در جهت ارتقای این پروژه کیوریتوریال آموزشی بردارند. نمایشگاهی که هر یک از شرکت‌کنندگان در آن یک سال از عمر خود را صرف تحقیق، پژوهش، عکاسی، اجرا و ارائه آن کرده بود. نسل جوانی که دوست دارند در یک حرکت جمعی دغدغه‌های شهری، اجتماعی و زیستی خود را با مشقتی که مجال صحبت آن در این مقال کوتاه نیست با مخاطبانشان به اشتراک بگذارند. هنر ساختن از شهری که هنر را به سختی به خود راه می‌دهد. استادان اما رویکرد دیگری داشتند، رویکردی که شاید از شکاف بزرگی میان نسل جدید و نسل‌های قدیمی‌تر پرده برمی‌دارند. آن‌هایی که هنوز هنر عکاسی را در همان دهه‌های بین ۴۰ تا ۷۰ شمسی دنبال می‌کنند، قاب‌های شسته رفته، ایده‌پردازی‌های تخیلی برای رفتن به شهر و نداشتن درک درستی از جوانانی که چگونه با چنگ و دندان این ..

خانه سینما: به‌جای طراحی لباس رسمی به فکر معیشت سینماگران باشید

در اکران خصوصی فیلم «مسخره‌باز» آنچه نگاه برخی رسانه‌های خبری و کاربران شبکه‌های اجتماعی را جلب کرد تصاویر میهمانان زن حاضر در مراسم و پوشش آنها (مشخصاً متین ستوده) بود. این تصاویر باعث شد واکنش‌ها به نوع پوشش چهره‌های سینمایی در برخی از این رسانه‌ها آنقدر بالا بگیرد که حتی منابع غیررسمی از احتمال فراخوانده شدن وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مجلس خبر دهند. در ادامه ماجرا آنچه این اخبار را در روزهای بعد پرنگ‌تر از قبل مورد توجه قرار داد اظهارات صادق طباطبایی‌نژاد، نایب رئیس دوم کمیسیون فرهنگی مجلس و مسعود نجفی، مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی در برنامه تلویزیونی «سلام صبح به خیر» بود.
مطرح شدن مباحثی درباره احتمال نظارت بر لباس پوشیدن ستاره‌های سینما در این برنامه، باعث شد حرف و حدیث‌هایی مبنی بر الزام چهره‌های سینمایی به پوشیدن لباس رسمی در این رویدادها را به بمب خبری صبح چهارشنبه ۲۴ مهرماه بدل کند. در این برنامه طباطبایی‌نژاد از تشکیل شورایی تحت عنوان شورای سلبریتی‌ها در وزارت ارشاد خبر داد و گفت: «این شورا که حدود چهار ماه است تشکیل شده در حال برنامه‌ریزی و آماده‌سازی قواعدی برای این م..

فاصله‌گذاری به شیوه کج و معوج

اما واقعیت این است که باید کمی پیش‌تر و ریشه‌ای‌تر از آنچه باعث انتقاد دوستان و ناظران از اکران‌های مردمی شده به آن بنگریم. این اتفاقات برخلاف شکل رایج جشنواره‌های جهانی که «فرش قرمز» را برای نمایش‌های رسمی فیلم‌ها در بخش‌های رقابتی و غیررقابتی برگزار می‌کنند» و بعد از نمایش فیلم با جلسه رسانه‌ای تکمیل می‌شود، در ایران بناست به عاملی برای سلفی گرفتن مردم با بازیگران بدل گردد. تقریباً هیچ بخشی از این اکران‌های مردمی با توجه به جهانی که فیلم تصویر می‌کند با فیلم‌های دیگر تفاوتی ندارد. اگر بازیگر در فیلمی از محمدحسین مهدویان تصویرگر بخشی از تاریخ سیاسی معاصر ماست حضور او بر روی فرش قرمز و استند مقابل عکاسان در اکران مردمی این فیلم با فیلم دیگری که به مسأله طلاق عاطفی در جامعه امروز می‌پردازد هیچ تفاوتی ندارد. جلوه حضور افراد در اکران‌های مردمی برای تلخ‌ترین و تراژیک‌ترین فیلم‌ها با شوخ و شنگ‌ترین کمدی‌ها هیچ تفاوت عینی ندارد. این چگونه تصویری از بازیگران است که قرار است شخصیت‌هایی را روی پرده تجسم ببخشند که ما باورشان کنیم، با غمشان غمگین و با شادی‌شان خشنود شویم اما بیرون سالن سینما آنها..

وقتی حاشیه بر متن می‌چربد

برخلاف برخی گزارشات، چند روز پیش جایزه نوبل ادبیات به‌طور مشترک به پیتر هانتکه و الگا توکارچوک اعطا نشد؛ بلکه توکارچوک، نویسنده زن لهستانی جایزه ۲۰۱۸ را تمام و کمال برد و پیتر هانتکه جایزه ۲۰۱۹ را. این میان همه صاحبنظران با ظن ‌قریب به یقین پیش‌بینی کرده بودند که یا هر دو برنده زن خواهند بود یا دست‌کم یکی از جوایز به یک نویسنده زن تعلق می‌گیرد. چرا؟ چون دیگر خیلی وقت است که می‌توان نتایج جوایز مهم و معتبر اروپایی را در حوزه ادبیات و سینما حدس زد. درست یک سال از به راه افتادن کمپین # من_هم که نقطه هدف آن مبارزه با خشونت‌های جنسی علیه زنان در محیط کار است، آکادمی نوبل یک زن را برنده جایزه می‌کند آن‌هم در کنار یک مرد. در دوره‌ای هستیم که گویا همه باید همراه جریان احقاق حق زنان در مقابله با آزارجنسی باشیم. مردی هم که جایزه نوبل ادبیات را برد کسی است که سال ۲۰۱۴ به بیان قاطع خواهان برچیده شدن نوبل ادبیات شده بود و آن را قدیس‌سازی دروغین نامیده بود. کسی که از طرفداران جنایات جنگی و مرتکبان آن شناخته می‌شود. یک زن لهستانی را کنار یک مرد که حواشی بسیاری از لحاظ مواضع جنگ‌طلبانه دارد، در یک قاب..

به جای تسلیم، به مدیریت منابع بپردازیم

امسال در شرایطی در هفتاد و یکمین دوره نمایشگاه بین‌المللی کتاب فرانکفورت شرکت کردیم که از نظر بودجه و منابع مالی در شرایط چندان مطلوبی قرار نداشتیم. با این همه تلاش کردیم تا این تنگنای مالی تأثیری در نحوه حمایت مان از ناشرانی که علاقه‌مند به حضور در این رویداد مهم حوزه کتاب هستند نگذارد. با صرفه‌جویی در هزینه‌های ستادی تلاش کردیم تا حضوری مشابه سال‌های گذشته را در برابر بازدید کنندگان به نمایش بگذاریم. قبول دارم که نپیوستن ما به معاهده کپی رایت منجر به بروز مسائلی در عرصه تبادلات بین‌المللی مان شده که البته تصمیم‌گیری درباره آن از عهده ما خارج است چراکه پیوستن یا نپیوستن به آن مستلزم تصمیم گیری‌های سیاستگذاران فرهنگی است. با این حال حتی این مسأله مانع تعامل ما با دیگر ناشران نشد آنچنان که امسال هم نظیر دوره‌های گذشته گفت‌و‌گوهایی با ناشران خارجی داشتیم و به‌رغم مشکلاتی که در بحث قانون کپی رایت پیش رویمان قرار دارد همچنان شاهد خرید و فروش رایت آثار برخی ناشران از سوی فعالان نشر خارجی بودیم. در خلال برپایی نمایشگاه‌های بین‌المللی نشر حداکثر تلاش مان را به خرج می‌دهیم تا راهی برای ورود و ..